11903851_1045841142094031_6882285184663342712_n

Bakit kung sa panahon na ikay masasaktan mata moy luhaan?

At lahat ng mga musika ay parang kutsilyo na nakabaon sa iyong dibdib

Na kahit anong limot mo sa nakaraan

Babalik at babalik parin ang napakahapdi na kahapon

Kahit pilitin mong ipikit ang iyong mga mata sa iyong nakikita

Pero dama mo parin ang isang bangungot nang umaga

Bangungot na hindi mo makalimotan katulad ng iyong mga ngiti

Ang iyong mga halik, ang iyong boses na parang isang awit

Ang iyong mukha na parang santo sa mga simbahan

At ang iyong awit na nagpapaligaya sa aking dibdib noun pa man

Dama ko ang lungkot at kawalan ng akoy iyong iniwan

Na kahit sa pagkain ko ay di ko kayang malunok sabaw man o kakanin

Pero kinaya kung mabuhay na wala ka sa tabi ko

Dahil alam kung sa pagkasawi ng aking puso maraming pagbabago nito

Magbabago ang takbo ng buhay ko dahil wala ka na sa piling ko

Mamimis ko ang bawat tono ng iyong mga halik

Pero alam kung masasanay din ako na kantahin ang himig na ito na mag isa

Naramdaman ko ang kalungkutan nung hindi ko na marinig ang himig mo

Nung naging pipi ako at ayaw ko nang kantahin mga awit mo

Naging mapamintas ako at nawala ako sa sarili ko

Dahil nasaktan ako, nasaktan ako nang sobra

Normal lang yun dahil tao lang ako na marunong umiyak

Salamat dahil marami akong natutunan sa ating pagmamahalan

Dahil natutu akong maging matatag nang nawala ka sa aking piling

Natutu akong tumawa nung umalis ka

Natutu akong mahalin ang sarili ko at maging isang malaya at masaya

Alam mo ikaw parin ang paborito kung kanta dito sa puso ko

Na kahit wala na tayo palagi ko itong pinapakinggan araw man at gabi

Hanggang maririnig ko ang huling himig nito

Dito sa nasaktan at natutu kung puso.

10368223_1117681878243290_4191746282774080475_n

Ang saya ko. Napakasaya ko.

Isang paghihiwatig nang aking puso kasabay ng mga matatamis nating pangako

Ang iyong mga ngiti na parang ulap na walang pighati

Ang haplos ng iyong kamay na sa aking malungkot na puso dumadamay

Pang, mahal kita! Tandaan mo yan ikaw lang at wala nang iba

Ang saya saya ko nang ikaw ay makilala

Dahil sa bawat minutong inaalala koi to lalong naramdaman ko na mahalaga ako

Parang isang ilaw sa gitna nang napaka dilim na lugar

At ang iyong mga kamay ang aking gabay

Ang pintig ng iyong puso ang aking gingawang tulay

Pang, naaalala mo pa ba nung nag punta tayo sa bundok

nung hindi mo pa angkin itong puso ko

ang sarap titigan ng iyong mga ngiti habang tanaw ko ang mga ulap sa langit

habang dumadampi sa aking mga labia ng hangin

at sabay nating binabaybay ang daan kung saan na angkin mo ang puso ko

kung saan nadarama ko ang tunay na halik ng pag-ibig mo

kung saan ang bawat salita nito ay nakaukit na sa puso ko

Pang, ang sarap palang magmahal nang taong iyong minahal

Ang bawat matatamis nating mga nakaraan ay naka sulat yan sa palad ng madla

Katulad ng mga magagandang salita na aking ginawa

Naalala mo pa ba yung naligo tayo sa ulan na labis kung tuwa

Dahil yun yung pagbabalik ko na maligo sa ulan at ikaw yung kasama ko

Yung hinahawakan ko yung kamay mo sabay bilang sa mga pumapatak na tubig mula sa langit

At sa bawat pagpatak ng ulan hindi ko namalayan na ito nap ala ang oras

Na akoy iyong pinakawalan at tayoy nagpapaalam

Ang lungkot ng mga araw ko Pang nung akoy iniwan mo

Bawat oras at minuto pangalan mo ay bukang bibig ko

Akala ko lahat ng mga matatamis na pangyayari ay wala nang katapusan

Yun pala parti nalang ito ng napakadilim na kahapon at alaala

Pang, bakit mo ba ako iniwan na hindi man lang nagpa alam

Na miss ko lahat ng ating nakaraan

Doon sa bundok sabay tanaw sa mga ulap habang papalapit ang ulan

Ang iyong mga yakap na ang iyong hilik ay siyang pampatulog ko gabi gabi

Naaalala mo pa ba yung mga oras na tayoy nagkakilala

Doon sa isang lugar na umupo kang mag isa at nung nakita kita

Ang iyong mga mata ay biglang tumawa na parang tinunaw ang aking kaluluwa

Ang unang tagpo ng ating mga puso

At palagi koi tong binabalikbalikan at tinitingnan baka sakaling nandoon ka

Lagi kung sinasabi sa sarili ko na baka busy ka lang

Lagi kung niluloko sarili ko na babalik ka para sa akin

Pero hindi! Pang mali ako!

Nilalakad ko ang mga daan na sabay nating tinatahak habang hawak ko ang iyong mga kamay

Pero ngayon luha ang kasabay kung naglalakad sa madilim na daan

Luha ng pighati at kalungkutan dahil wala ka na Pang!

Pang bumalik ka na at pahiran mo ang mga luha ko

Ibalik mo ang yung mga kamay na noon nandyan sa puso ko

Yakapin mo ako tulad ng dati, tulad ng dati na ikaw at ako pa

Pang, bakit ba? Bakit mo ako iniwan?

10487254_720868437970152_5758824323499777119_n

(ang larawan na ito ay hindi ko pag aari, itoy kinuha ko lang sa internet)

-inspired by: Juan Miguel Severo

Madaling sabihin. Mahirap gawin.

Hindi lahat ng mga bagay na galing sa bibig

Ng iyong mga kaibigan ay totoo

itoy panandaliang lunas lang sa pagkabigo ng iyong puso

akala kasi nila na ang pag move on ay madali

pero hindi! Akala lang nila yun!

Sino bang madaling makalimot sa mga sugat nga kahapon?

Na kahhit ngayon dama ko parin ang kanyang matatamis na halik

Sino bang tanga ang makalimutan ang init ng kanyang yakap?

Na sa akong pag iisa itoy aking hinahanap?

Akala nninyo kasi madali

akala ninyo kasi tapus na

dahil sa bawat akalang ipinipinta ninyo sa utak kung napaka tanga

yun yung unti unting pumapatay sa puso ko

na kahit ang kahapon ay bumabalik

na naging bangutngot ko hanggang ngayon

Hindi ko makalimutan ang tamis ng kanyang mga ngiti

Na sa bawat tunog ng kahapon ay humahapdi

sabi ng kaibigan at kakilala ko

na “move on” hoy ikaw tanga!

Oo, tama! Madali lang sabihin na mmove on!

Isumbat ninyo sa puso ko na move on

pero hanggang ngayon ang lambat ng kahapon

ay siyang kumukuha ng mga luha ko ngayon

Na khit ilang ulit ko pang ipilit ang aking mga mata

ang kanyang magandang mukha parin ang aking nakikita

Masakit pero ganito pala, kaya ko pa ba?

Tawagin man nninyo akong bobo, “moron”, tanga, walang utak

at kahit ano pang masakit na salita

pero kung kayo ang nasa kalagayan ko

na umiibig nang totoo at nagpaka tanga nito

nasaktan at umiiyak sa kalagitnaan ng gabi

na halos nagmamakawa sa mga bituin sa langit

Siguro masasabi ninyo na ang hirap palang mag move on

akala ninyo kasi madali, pero hindi!

Ang hirap mag move on dahil kumot ko parin

amg mga matatamis na kahapon hanggang ngayon

kasi hindi ko maibura sa puso ko na

hanggang sa kasalukuyan mahal ko parin siya

sinisisi ko kasi sarili ko dahil bakit binitiwan kita

alam kung napakalaki kung tanga

pero mahala kita, kaya hanggad ko ang iyong kaligayahan

kahit na kapalit nnito ay luha at akoy masasaktan

Sana patawarin mo ako

dahil sa mga oras na ito pinapatawad ko na ang puso kung bigo

dahil sa sobrang tanga nito napabayaan ko ang sarili ko

kasi hanggang ngayun ikinukubli ko parin ang larawan ng ating mga kahapon

para maging mapayapa na ang puso ko

pipilitin ko na kalimotan ka at talikuran ang sakit at kirot

pinapatawad na kita! Patawarin mo rin sana ako

patawad dahil minahal kita!

Patawad dahil sa sobra kung pagmamahal sa iyo

ay nakalimutan ko na ang sarili ko

patawad dahil hanggan ngayon andito ka parin sa puso ko

patawad, isang hakbang sa pag move on.

MyBromanceStill002

(Ang larawang ito ay hindi ko pag aari, itoy nakuha ko lang sa internet)

Inspired by: Juan Miguel Severo

Sana minahal mo ako, sana sinabi mo na mahal mo rin ako

Pero bakit ganito? Ganito ba ang pagmamahalan?

Na may halung luha at kirot at nasasaktan?

Akala ko kung nagmahal ka, nagmahal ka lang

Kinikilig, natutuwa at sabay aakyat sa bundok ng mga pangarap

Pero bakit may luha? Bakit ako nasasaktan?

Mahal hindi mo sinabi sa akin na ganito pala ang magmahal

Nasasaktan at umiiyak pa

Minsan parang baliw na laging kausap ang sarili

Binabangit ko ang pangalan mo

na laging luha at pighati ang kinakain ko sa almusal at hapunan

akala ko madali, pero hindi!

Akala ko kung nagmamahal ka ay parang nasa langit ka

Na kasama mo mga anghel nito na puno ng tuwa

Pero mali! Mali ako!

Hindi ko ibinulong sa sarili ko na sa bandang huli ay masasaktan ako

Iiyak ako

At kasabay ng aking pagtawa ay ang isang malungkot na umaga

dahil alam kung wala ka na

dahil alam kung hindi ka na babalik

pero niloko ko ang sarili ko at naging isang manhid na tanga

kasi ayaw kung ihiwalay ang sakit at saya

dahil ang sabi ko sa sarili ko sila ay iisa

Katulad din mga mga pangako

Na ipinangako mo na mamahalin ako at di mo ako iiwan

pero nasaan ka? Nasaan ka sa mga malulungkot kung gabi?

Natulog akong mag isa

Umiyak akong mag isa

Tumawa akong mag isa

Eh ang sakit sakit palaang magmahal

akala ko nagmahal ka lang

yun pala ikaw ay nasasaktan at iiyak

At nanging tanga! Akoy naging tanga!

osmenapeakpic

Yes! Indeed! Since I don’t have any budget to have the Sagada, Ilocos, Baguio City, and Batanes Group of Islands then I want to have the Osmena Peak. I love the place it’s like a peso trip to heaven. The nature is kissing my poor soul and invading my entire self. I don’t understand my feelings at that time with the same guys that I’m with last summer that we had.

One of my bucket lists to travel in Osmena Peak. At last! Hahahaha… It’s a nice experience to invade the area.

Hope to have the Sagada and etc. next year! Slowly but surely! Hahahahah!!!!

(photo by: zack tagalo)

(photo by: zack tagalo)

I want that I have the greatest journey on earth, where sunrise is the best painting that colors my entire life. This is the first time of this year to view the sunrise over this salty water. I’m hoping that next month i can have the travel over Osmena Peak.
But anyways no matter how many pains that im facing at least you give the best fight on it. As long as you wear your shield of happiness and you are enjoying every tick of the clock.

I love watching Mr. Sun again. I love watching him painted the entire body of the sea with serenity. See? No matter how hot is the summer as long as you don’t give up then that’s what we called happiness.

Last 2008 is the last time i took myself in the sea and yesterday that was the first time i saw and smell its fragrance. The aroma of the past will always reminds me saying don’t forget to smile.

Oh Mr. Sun, yesterday is one of the happiest day ever. Thanks for the invitations anyway. Even if i lost my voice but the mixture of my emotion joins this beautiful sunrise at my back. I love you Mr. Sunrise!!

At last, before this moment ends i have some beautiful memories with my friends and my baboy KIbin Kbot Kpop who always protect me and gives his caress. Thank you!!

Mr. Sunrise i will see you again..

11846654_1043982452279900_3994299387621596446_n

(-note: the article is from the website it self.)

“There are not more than five musical notes, yet the combinations of these five give rise to more melodies than can ever be heard. There are not more than five primary colors, yet in combinations they produce more hues than can ever been seen. There are not more than five cardinal tastes, yet combinations of them yield more flavors than can ever be tasted.”      -sun tsu, The art of war

     An adage that simply means unity in diversity. The philosophy that lurks behind the foundation of Los Cantantes

In 2010, a group of people with diverse background, culture, and personalities converged to outlive their passion and love for music. Hence, Coro Comparza (Choir Ensemble) was established. The group was the brainchild of Mr. Jandel Cabasura, Mr. Isdras Dahinog, and Mr. Barret Oliver Richards. The group is composed of college students from different  universities and young professionals in different areas who are driven by their passion and love for music and by their goal to promote choral music in the modern-day realm.

During the launching concert in February 2011, the name Coro Comparza was changed to La Comparza and in 2013, La Comparza was changed to its present name Los Cantantes.

Los Cantantes has become an ally of non- profit organizations by helping them raise funds through conducting concerts –for- a- cause. Hence, it has carved its own legacy in the field of choral singing in Central Visayas. In 2014, the group was hailed Champion in the 2ND Sinulog Choral Competition- a prestigious choral competition in Cebu, and in 2015 Second Place. But, it was never a bed-of-all-roses journey for the group. There were multiple of times when the group was about to crumble. There was also a time when what fueled the group seemed to be smothered and overtaken by the members` individual priorities. Nevertheless, it was in those times that they started to realize that their passion for choral music was more sinewy than their patented interests.

Today, the group is continuously growing and promoting choral music among the youth. It has also continued to be an ally of the non-profit organizations.

It was never the members` similarities that made the group grow stronger, but it was the understanding and acceptance of their differences and their passion and goal that made the group withstand the tests of time.

you can also contact them through

John Michael  Romera
Marketing Head
0922 543 4676